Αρθρα

Η Ψυχολογια...των πανελληνιων εξετασεων!

Οι πανελλαδικές εξετάσεις αποτελούν για τον έφηβο μια πολύ κρίσιμη διαδικασία που θα επηρεάσει σε κάποιο βαθμό την εκπαιδευτική του πορεία αλλά και την επαγγελματική του κατεύθυνση. Κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας υπάρχει αρκετό άγχος στον υποψήφιο, όπου καλείται να αποφασίσει για το μέλλον του και να καταβάλλει μεγάλη προσπάθεια ώστε να ανταποκριθεί στην δοκιμασία των εξετάσεων.

Η περίοδος αυτή συμπίπτει με μια γενικότερη συναισθηματικά ευάλωτη περίοδο όπου συμβαίνουν μια σειρά από αλλαγές σε ψυχοσυναισθηματικό αλλά και σωματικό επίπεδο (συναισθηματικές μεταπτώσεις, εναλλαγές ακραίες συναισθημάτων και συμπεριφορών, συγκρότηση ταυτότητας, προσέγγιση του άλλου και σύναψη σχέσεων, αλλαγή σωματικής εικόνας κ.λ.π).

Μέσα σε όλη αυτή την ένταση ο έφηβος καλείται να πάρει απόφαση για τη συνέχεια των σπουδών του αλλά και την επαγγελματική επιλογή. Σίγουρα δεν είναι η πιο ευνοϊκή στιγμή, ωστόσο μπορεί να υποβοηθηθεί στην απόφασή του από το υποστηρικτικό του περιβάλλον. Η οικογένεια παίζει σπουδαίο ρόλο στο πως ο έφηβος θα ανταποκριθεί στις απαιτήσεις αυτής της περιόδου. Είναι σημαντικό καταρχήν να αφήνει στον ίδιο το δικαίωμα της ελεύθερης επιλογής, ως προς το ποια κατεύθυνση σπουδών θέλει να ακολουθήσει. Έτσι η κινητοποίηση του εφήβου θα οφείλεται στη δική του επιθυμία κι όχι στην προβολή προσδοκιών και προτιμήσεων του περιβάλλοντός του. Η επικοινωνία εμπιστοσύνης στις δυνάμεις του εφήβου, η ενίσχυση του και η παροχή υποστήριξης για τη διαχείριση του άγχους είναι επίσης πολύ βοηθητικά στο να μπορέσει να αντέξει την πίεση της περιόδου αυτής (προετοιμασίας και εξετάσεων).

Οι προσδοκίες του υποψηφίου αλλά και των γονιών του είναι ωφέλιμο να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα (επιδόσεις του μαθητή, απαιτήσεις διαφόρων εκπαιδευτικών δομών). Σε περίπτωση που τα πράγματα δεν εξελιχθούν σύμφωνα με τις επιθυμίες τους αυτό δεν σημαίνει αναχαίτιση των επαγγελματικών στόχων ή της εκπαιδευτικής σταδιοδρομίας. Ευτυχώς υπάρχουν πολλοί εναλλακτικοί δρόμοι κι εκπαιδευτικές ευκαιρίες προκειμένου να μπορέσει κάποιος να ακολουθήσει τις σπουδές ή το επάγγελμα που επιθυμεί. Οποιαδήποτε ανακοπή της πορείας μπορεί να σηματοδοτεί είτε αλλαγή πλεύσης, είτε νέα προσπάθεια για την κατάκτηση του επιθυμητού αποτελέσματος. Σίγουρα η καταστροφολογία και η απαισιοδοξία δε συνάδει με τα χαρακτηριστικά των νέων, παρά μόνο η τάση τους για υπερβολή είτε προς την αρνητική είτε προς την θετική κατεύθυνση.

«’Ως προς τα ήθη οι νέοι αισθάνονται σφοδρές επιθυμίες κι είναι ικανοί να εκπληρώσουν εκείνα που θέλουν. Αλλάζουν εύκολα γνώμη και γρήγορα νιώθουν κορεσμό για όσα επιθυμούν. Ρέπουν προς την οργή, παραφέρονται εύκολα κι ακολουθούν αυτό που αποφάσισαν πάνω στον θυμό τους, χωρίς να μπορούν να συγκρατηθούν, γιατί από εγωϊσμό δεν ανέχονται την περιφρόνηση κι αγανακτούν όταν νιώθουν ότι  αδικούνται…Όλα τα σφάλματά τους προέρχονται από την υπερβολλή. Οι νέοι δεν έχουν κακές διαθέσεις είναι μάλλον καλοί…ευκολόπιστοι, γεμάτοι ελπίδες, ζουν κυρίως με την ελπίδα γιατί αυτή αφορά στο μέλλον, ενώ η ανάμνηση στο παρελθόν και οι νέοι έχουν μεγαλο μέλλον και μικρό παρελθόν. Οι νέοι είναι ντροπαλοί, μεγαλόψυχοι, εύκολα σχηματίζουν ελπίδες και εξαπατώνται….. Αγαπούν πάρα πολύ τους φίλους τους.Προτιμούν να κάνουν εκείνο που τους φαίνεται ωραίο παρά εκείνο που τους συμφέρει, οι πράξεις τους υπαγορεύονται από την καρδιά παρά από τον υπολογισμό’’… Αριστοτέλης